กัน

ภาษาไทย

รูปแบบอื่น

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์กัน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgan
ราชบัณฑิตยสภาkan
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kan˧/()
คำพ้องเสียง

รากศัพท์ 1

คำสรรพนาม

กัน

  1. สรรพนามบุรุษที่ 1 ใช้แทนตัวผู้พูดเพศชาย พูดกับผู้เสมอกันหรือผู้น้อยในทำนองกันเอง

คำนาม

กัน

  1. (ภาษาปาก) เพื่อน
คำเกี่ยวข้อง
คำแปลภาษาอื่น

รากศัพท์ 2

จากภาษาไทดั้งเดิม *kanᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ກັນ (กัน), ภาษาไทลื้อ ᦂᧃ (กัน), ภาษาไทใหญ่ ၵၼ် (กัน), ภาษาอาหม 𑜀𑜃𑜫 (กน์)ภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง gaen (nduij gaen-ด้วยกัน)

คำกริยาวิเศษณ์

กัน

  1. คำประกอบท้ายกริยาของผู้กระทำตั้งแต่ 2 คนขึ้นไปแสดงการกระทำร่วมกัน อย่างเดียวกันหรือต่อกัน
    คิดกัน
    หารือกัน
คำเกี่ยวข้อง

รากศัพท์ 3

จากภาษาจีนยุคกลาง (MC kɑn); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ກັນ (กัน), ภาษาไทดำ ꪀꪽ (กัน), ภาษาไทใหญ่ ၵၼ် (กัน), ภาษาเขมร កាល់ (กาล̍)

คำกริยา

กัน (คำอาการนาม การกัน)

  1. กีดขวางไว้ไม่ให้เข้ามาหรือออกไป หรือไม่ให้เกิดมีขึ้น
    กันฝน, กันสนิม, กันภัย
  2. แยกไว้ เช่น
    กันเงินไว้ 500 บาทเพื่อจ่ายในสิ่งที่จำเป็น
    กันเอาไว้เป็นพยาน
คำเกี่ยวข้อง
คำแปลภาษาอื่น

คำนาม

กัน

  1. ชื่อช้างศึกพวกหนึ่งมีหน้าที่ป้องกันและล้อมทัพ
  2. ชื่อเรือซึ่งกำหนดให้เข้ากระบวนเสด็จทางชลมารค ทำหน้าที่ถวายอารักขา มีหลายลำ ตั้งเป็นแถวขนาบกระบวนเรือพระที่นั่งทั้ง 2 ข้างและกันอยู่ท้ายกระบวนระหว่างเรือของเจ้านายที่ตามเสด็จ
คำพ้องความ
คำประสม

รากศัพท์ 4

จากภาษาเขมร កាល់ (กาล̍, โกนให้เสมอ)

คำกริยา

กัน (คำอาการนาม การกัน)

  1. โกนให้เป็นเขตเสมอ
    กันคิ้ว
    กันคอ
    กันหน้า

ภาษาเขมรถิ่นไทย

รากศัพท์

เทียบภาษาเขมร កាន់ (กาน̍)

การออกเสียง

คำกริยา

กัน

  1. ถือ

This page is based on a Wikipedia article written by contributors (read/edit). Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply. Images, videos and audio are available under their respective licenses. Cover photo is available under CC BY 2.0 license.